Niet Storen

De NS is volgens mij het spoor volledig bijster. En als vervoerder wel zo ongeveer uitgerangeerd. Kort geleden liet de NS mij bij de nadering van een paar onweersbuien uiterst klantvriendelijk weten, dat als ik zeker wilde zijn van mijn treinverbinding, ik het best maar even op hun website kon kijken of er geen kink in de kabel was gekomen. Maar de site bleek onbereikbaar, overbelast of gewoon weg. Kortom: de hele NS spoorloos.

In de herfst hoef je sowieso al niet per trein te reizen, want dan liggen er bladeren op de rails en komt een trein, die in Amsterdam had moeten stoppen, pas in Halfweg tot stilstand. En dat is dus nog maar halverwege.
In de winter dreigen er nog meer gevaren: ijzel, sneeuw, vorst en andere met het jaargetijde verbonden weersomstandigheden leggen dan meestal het totale treinverkeer lam. Mij is een geval bekend, dat twee vrouwen (die van elkaar houen) noodgedwongen met een auto naar een begrafenis moesten, vlak naast een station. En dan mag je hopen, dat de potten geen panne krijgen. Bij mij kan de NS in ieder geval geen pot meer breken. De pot op met de NS. Potverdorie.

Wie trouwens in de zomer per trein wil reizen, komt ook niet ver. Als het te warm is, zetten de rails onopvangbaar uit, zodat de spoorstaven verbuigen en het voor de machinist uiterst moeilijk wordt om het rechte spoor te houden. En als het warm is geweest, veroorzaken onweersbuien bomen op de spoorbaan,  en na blikseminslag allerlei storingen, waardoor het treinverkeer niet meer in goede banen kan worden geleid en de NS zelfs moet overwegen om overwegen af te sluiten. Met andere woorden: NS - Niet Storen.


Is het u trouwens wel eens opgevallen, dat steeds meer groente en fruit gaat smaken naar de insecticiden, waarmee het is bespoten? Zelfs honing heeft tegenwoordig een bijsmaak.

Een klerenzooitje

Al is het nog zo koud, de Naturisten Federatie Nederland draag ik altijd een warm hart toe. Ik kan mijn teleurstelling dan ook nauwelijks onder woorden brengen, toen ik hedenmorgen las, dat het voor komende zondag geplande naaktfestival wegens gebrek aan belangstelling geen doorgang zal vinden.

Uitgerekend in het jaar, dat men precies een halve eeuw deze weinig om het lijf hebbende bezigheid in georganiseerd verband beoefent. En dat, terwijl het aantal leden groeit en men er alles aan doet om het lid-maatschap zo aantrekkelijk mogelijk te maken.

Jammer, want nu gaan dus ook de workshops vlotbouwen, waterkatapultschieten en salsadansen, die op het programma stonden, niet door. En uit betrouwbare bron heb ik vernomen, dat er daarnaast ook nog wedstrijden zaklopen, paalklimmen, touwtrekken en evenwichtsbalk zouden worden gehouden. Evenementen, die bij de visuele media altijd veel aftrek vonden, maar nu dus ook helaas niet doorgaan. De Federatie-directeur heeft te kennen gegeven, dat hij zich door menig lid in zijn hemd voelt gezet, wat natuurlijk het ergste is, wat een zichzelf respecterend nudist kan overkomen. Je zou dus kunnen zeggen, dat de nudisten er een klerenzooitje van hebben gemaakt. Ook de naakte waarheid kan soms hard zijn.

Meteen mijn dochter maar even gebeld om te horen, of zij misschien ook tot de gedupeerden behoort. Want welke moderne vader weet nog, wat zijn kinderen doen?

- Met je vader. Nog steeds op vakantie in Zalk?
- Balk.... B A L L U K.
- Dat is toch een Duitse voetballer?
- Nee pap dat is Ballak.  Je hebt de klok weer eens horen luiden....
- Over klepels gesproken... goed dat je er over begint... ben jij toevallig lid van de Naturisten Federatie?
- Wat is dat nou voor een rare vraag? Waarom zou ik daarvan lid zijn? Je weet zelf als geen ander dat ik me niet graag bloot geef.
- Zal die vriend van je wel leuk vinden...
- Waar bel je nou eigenlijk voor?
- Om te zeggen, dat dat nudistenfestival niet door gaat.
- Dat heb ik gelezen, ja. Maar wat heb ik daarmee te maken?
- Niks kennelijk. Des te beter. Prettige vakantie nog met die Ballak en hou het in de hand, hè?

Zo. Een goed gesprek kan op z'n tijd nooit kwaad.

Herrgott

Het zal menigeen uwer tot voldoening stemmen, hier te mogen vernemen, dat ik een paar dagen geleden een ware pelgrimstocht heb ondernemen naar de Herrgott. Ik heb de tocht (met enkele honderden anderen) ook volbracht en onderweg werd mij enige malen duidelijk te verstaan gegeven: "Sie waren den Herrgott noch nie näher".




Volop gelegenheid om
 onderweg even bij te tanken



In iets ander perspectief komt mijn "goede daad" misschien helaas te staan, wanneer ik u eerlijkheidshalve er bij vermeld, dat de Herrgott een wijngebied is boven het nederige plaatsje Wintrich aan de Moezel en de Herrgott tevens de naam is van de aldaar geproduceerde wijn. Maar om het "Weingut" te bereiken, werden toch wel degelijk lichamelijke inspanningen van formaat gevraagd, al voerde de voettocht langs een goed begaanbaar "Weinlehrpfad". Onderweg werd om educatieve redenen regelmatig halt gehouden en kon tevens naar behoefte gratis worden bijgetankt. Een goddelijke wijn, die Herrgott en het zal u niet verbazen, dat het gezelschap, voorafgegaan door de plaatselijke fanfare, in opperbeste stemming het punt bereikte, waar men "den Herrgott noch nie näher war". Er werd zelfs een dansje gewaagd. En zegt u nou zelf, wat is er mooier, dan met Herrgott aan Bacchus te offeren?

Dit Weinblütenfest heeft de lokale overheid en gezamenlijke wijnboeren heel wat liters goddelijk vocht en geld gekost, maar wat wil men, als men als 1500 inwoners tellend plaatsje uitsluitend is aangewezen op de wijnbouw en het toerisme. Is er trouwens een betere combinatie denkbaar. En ik? Ik ben nader tot God gekomen. Sterker nog: ben weer in de Herrgott gaan geloven. Proost.

Wende(n) en keren

Omdat mijn administratieve vaardigheden uitermate pover zijn en die van mijn dochter boven alle lof verheven, bestiert zij voor een veel groter deel dan mij lief is, een fractie van mijn bezigheden en vooral die van mijn zoon. Meer nog dan zijn zuster is zij zijn secretaresse. En dat is maar goed ook, want anders was er van die jongen weinig terechtgekomen. Nú viert hij tenminste nog enige stilistische triomfen.

Ik dacht even, mij aan haar ijzeren administratieve greep te kunnen ontworstelen, nu ik mij in den vreemde bevind, maar nee hoor. Bovendien: ik mag de landsgrens dan royaal zijn gepasseerd, in den vreemde voel ik mij hier geenszins, met zoveel landgenoten om mij heen.

- Hoi pap, gaat het goed met je?
- Slechte mensen gaat het altijd goed.
- Dat spijt me dan. Ik had liever gehoord, dat het je als goed mens even wat minder ging.
- Spits hoor!
- Je weet toch, dat je eind juni en begin juli een aantal afspraken hebt.
- En jij vergeet toch niet met die Vlaamse gaai op vakantie te gaan hè? Waar gingen jullie ook al weer heen? Zalk?
- Balk.
- Ook heel mooi. Maar Zalk vind ik eigenlijk veel mooierr. Dan kan je je tot het laatste moment nog afvragen: zal-ik of zal-ik niet?
- Ook heel spits! Maar vermaak je je nog een beetje?
- Een beetje ja. Ik zit hier midden in een Wende.
- In een wat?
- Wende
- Ik ben niet blond, maar toch een beetje dom. Leg eens uit.
- Hoe je het ook wendt of keert: Duitsers houden nu eenmaal van Wendes.
- Oh Wende... Zeg dat dan. In welke Wende zit je nu dan?
- In de energie-wende. Complete politieke partijen zijn er door van kleur verschoten. Heel interessant.
- Sinds wanneer interesseer jij je voor politiek?
- Sinds het België zo voor de wind gaat omdat het geen regering meer heeft. En het einde van de Griekse beschaving in zicht is. Ik hoop, dat ik dat nog mee mag maken.
- Doe je best. Goed eten en niet te veel drinken.

Hier zit trouwens weer een taalkundig addertje onder het gras. Het Duitse en ook Nederlandse wenden betekent draaien, (om)keren, wentelen. Mocht u dus als man in de gelukkige omstandigheid verkeren, dat een vrouw zich omdraait om u na te kijken, dan kunt u er gerust van uitgaan, met een wentelteefje te doen te hebben. Ze zijn uiterst zelfzaam en dienen goed geconserveerd te worden.

Da's niet zo logisch, hè?

Een loodgieter te Zwammerdam,

Goot lood wanneer het hem gelegen kwam.

Maar die te Goor,

Die goot maar dóór.
Zo is uitvoerig en beschaafd,
Door het gietersgilde boekgestaafd.


Raar verhaal, ik geef het toe, maar ik kan het ook niet helpen. Trouwens: eerlijk gezegd heb ik ook nog nooit een loodgieter lood zien gieten. Wel een zetter in een zetterij, waar letters uit of in lood werden gegoten, maar ook die bezigheid behoort allang tot het verleden. De enige gieter, die ik nog ken, is de bloemengieter. En mijn buurman. Die is ook vaak als een gieter.


Laatst vroeg iemand mij, of je een voyeur, die aan zijn trekken komt, een tautologie zou kunnen noemen. Niet de voyeur zelf natuurlijk, maar de stijlfiguur. Er is een zeker tautologisch verband, maar er zijn duidelijker voorbeelden te bedenken. Een homofiel zou je bijvoorbeeld aan zijn trekken kunnen laten komen (hetgeen dan een echte tautologie oplevert), maar kan dan ook een lesbienne aan haar trekken komen? Ik heb zo mijn twijfels. Daar is veeleer sprake van een contradictio in terminis. Rare taal, dat Nederlands.
 Trouwens: we zitten hier ook weer met een taalkundig probleem. Het bijvoeglijk naamwoord van tautologie is tautologisch (al heb ik dat woord nog nooit horen gebruiken), van biologie is dat biologisch en van gynaecologie dus gynaecologisch. Dat klinkt allemaal vrij logisch. En hieruit valt de nog logischer conclusie te trekken, dat het bijvoeglijk naamwoord van logie dus logischerwijs logisch zou moeten zijn. Maar nee hoor. En hoe leg ik dat nou weer mijn Senegalese (andere) buurman uit, die zo zijn best doet om Nederlands te leren? Soms is het misschien ook maar beter, dat hij de Nederlandse taal niet begrijpt. De beste man, die de status van asielzoeker heeft, blijkt inmiddels verkering te hebben gekregen, zodat een ander niets vermoedend aan hem vroeg, of hij al voor zijn uitzet aan het sparen was.
Soms vraag je je inderdaad af, of deze aarde niet de hel is van een andere planeet. Het lijkt er vaak verdacht veel op.

De Nederlandse taal is niet alleen vaak onbegrijpelijk, maar zelfs wreed en meedogenloos.

Finale

Een dunne heer en dikke schommel,
Beiden afkomstig uit Zaltbommel,
Lagen te vrijen op de Drentse hei,
Toen zij geprikt werd door een bij,
En hij vervolgens door een hommel.

Dat krijg je ervan. Hoewel ik geen insectoloog ben (eerder nog een insecticide), meen ik toch vrij zeker te weten, dat die diertjes zich door geuren laten leiden. Ook op de Drentse hei en als ze op dat moment niet welkom zijn.

"Heel vaak raak ik stevig in de stress
Als ik weer een weekend laptopless
In De Baak te Noordwijk confereer",
Zo sprak een zakenvrouw uit Zoetermeer.

Slaat helemaal nergens op, maar een mens moet wat.... Op een regenachtige Tweede Pinksterdag.

Het Concertgebouworkest uit Amsterdam,
Wist met Chailly niet wat het overkwam,
Toen het in Ludwig's fameuze Pastorale,
Zowaar gekomen was tot de Finale.

Van muziek heb ik (ook al) geen verstand, maar ik weet wel, dat de Amsterdammers die finale hebben verloren. Ondanks al die buitenlandse contractspelers. Men verloor van het Gewanthaus-orkest uit Leipzig.

Met name(n)

Na een uit de hand gelopen voetmassage,
Dan wel een wat frivole boekpassage,
Of een avontuurtje met een kamermeisje,
Zingen Franse vrouwen plots een ander wijsje.


Want de vrije liefde in La douce France,
Krijgt vooorlopig daar geen nieuwe kans,
Nu ook "Les Fleurs du mal" zijn uitgebloeid
Dient alle erotiek terstond te worden uitgeroeid.


Ooit lieten Franse vrouwen maar wat graag (de kleur van) hun slipje zien aan wie erin was geinteresseerd, maar nu mogen hun mannelijke collega's en superieuren er niet eens meer belangstellend naar vragen. Waar zijn de tijden van Brigitte Bardot, Jean-Luc Godard en Charles Baudelaire. Er breken voor de bakermat van de erotiek Victoriaanse tijden aan.


++++++


Nu terloops een paar politici van Franse origine zijn langsgekomen, mag een Nederlandse inbreng natuurlijk niet ontbreken. Waar Groningen vooral een aantal opmerkelijke dichters heeft voorgebracht, lijkt Friesland vooral een goede voedingsbodem voor politici te zijn. Dat je als Fries Duitse voorouders hebt, vind ik nog tot daaraantoe, maar waarom geef je je kind dan geen Nederlandse voornaam? Iedere keer als ik Halbe Zijlstra (staatssecretaris) tegenkomen, denk ik: Waar is de andere helft?