Deze weblog beoogt niet meer (en ook niet minder) dan een proeftuintje te zijn, waarin wordt geëxperimenteerd en gejongleerd met taal, zowel in proza als in poëzie. Neemt u de inhoud niet altijd even serieus: Wahrheit und Dichtung kunnen mijlenver uiteen liggen, maar soms ook verrassend dicht bij elkaar.

En schroomt u vooral niet om te reageren: rebekking@gmail.com


woensdag 4 december 2013

Frisse lucht


Om het verplichte dichten
Voor even te ontlopen,
Hebben wij een reis naar Rijs geboekt,
Maar wel een heel goedkope.


Zoals een goed pater familias betaamt stelde ik mijn dochter van onze afwezigheid in kennis, kennelijk net op een moment, dat ze zelf midden in de Sinterklaasgedichten zat, want ze liet heel medelevend en ad rem weten:

Je lijkt wel niet goed wijs:
Wie gaat er nou naar Rijs?
Ik ben bezig met een mooi een gedicht,
En weet dus even niet, waar dat nou ligt.


Op rijm gevoerde gesprekken zijn meestal niet de boeiendste, al konden J.C.Bloem en Victor van Vrieslandt er wel wat van. Zij waren zelfs in staat om een hele nacht op rijm met elkaar te converseren. Dat had Willie Alfredo moeten weten.
We hebben een paar genoeglijke dagen in en om het Gaasterland doorgebracht, al waren we het over de uitstapjes niet altijd eens:


Zeg schat, ik vroeg je iets:
Gaan wij naar Hindeloopen
Of gaan we op de fiets?


Het klinkt misschien ietwat bezopen,
Maar ik prefereer wat wad te lopen.


In goed onderling overleg hebben we tenslotte besloten om van Rijs naar Hindeloopen te lopen en aansluitend nog wat wad te fietsen.

 


 Hindeloopen

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen